tag:blogger.com,1999:blog-179858294108677462011-04-21T18:23:35.617-07:00ลั่มซัมลั่มซัมhttp://www.blogger.com/profile/06471128034958823552noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-17985829410867746.post-66925215628237019382008-01-13T09:16:00.000-08:002008-01-13T10:00:48.520-08:00pattayareserching - sin city<br /><br />เดินทางไปกับสหาย 5 คน<br />เพื่อไปเก็บภาพและข้อมูลมาทำงาน<br />พัทยา เมืองที่เต็มไปด้วยกระ4 และฝรั่ง<br />กระ4และฝรั่ง ทำการค้ากันอย่างโจ่งแจ้ง<br />เรามีไกด์ 1 คน<br />ไกด์ทำหน้าที่ไกด์ อย่างดี นำไปดูกระ4 ทำมาหากิน<br />ผมว่าอัตราส่วนของ กระ4 กับคนทั่วไป ประมาน 1:3<br />ละลานตาเหลือเกิน นานาชาติ<br />คนแต่ละคนล้วนมาที่นี่ มาทำบาป มาดูคนทำบาป<br />ผมก็เหมือนกัน เพื่อนผมก็เหมือนกัน<br />พวกเราสัมผัสทั้งความสนุกสนานยามกลางวัน และความสำราญยามค่ำคืน<br />จนลืมงาน.......................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17985829410867746-6692521562823701938?l=lumsome.blogspot.com' alt='' /></div>ลั่มซัมhttp://www.blogger.com/profile/06471128034958823552noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17985829410867746.post-16328093166231286732007-11-12T09:16:00.000-08:002007-11-12T09:16:37.210-08:00ฟัค ดา บล๊อค<a href="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziKWgTD5-I/AAAAAAAAACA/O5kp9c0EVIg/s1600-h/s1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132003894620317666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziKWgTD5-I/AAAAAAAAACA/O5kp9c0EVIg/s400/s1.jpg" border="0" /></a><br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17985829410867746-1632809316623128673?l=lumsome.blogspot.com' alt='' /></div>ลั่มซัมhttp://www.blogger.com/profile/06471128034958823552noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17985829410867746.post-60772585572375606512007-11-12T09:14:00.000-08:002007-11-12T09:14:39.486-08:00Sagmeister Talking<span style="font-size:130%;">กราฟฟิกดีไซน์ในแบบของ Stefan Sagmeister</span><br /><div><div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziE2ATD56I/AAAAAAAAABg/TS3FOm7reVA/s1600-h/s_04.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131997838716430242" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziE2ATD56I/AAAAAAAAABg/TS3FOm7reVA/s400/s_04.jpg" border="0" /></a></div><br /><div>ในความคิดของสเตฟาน แซกไมสเตอร์ กราฟฟิกดีไซน์คือภาษาพิเศษที่มีพลังดึงดูดผู้คนได้ในเวลาอันสั้น </div><div>ฉะนั้นเขาจึงให้ความสำคัญกับทุกรายละเอียดของการออกแบบ ตั้งแต่ความหมายไปจนถึงรูปแบบ</div><div>และวิธีการนำเสนอในงานชุมนุมทางความคิด “Creativities Unfold, Bangkok 2007 – 2008” ณ กรุงเทพมหานคร </div><div>สเตฟาน แซกไมสเตอร์เล่าถึงชีวิตการทำงานและผลงานต่างๆ ของเขาในอดีต ซึ่งทำให้ผู้ฟังสัมผัสได้ถึงนัยสำคัญ</div><div>เบื้องหลังความงามและปรัชญาการทำงานของชายคนนี้</div><br /><div>ประสบการณ์และผลงานใน<br />ชีวิตของเขาปรับเปลี่ยนและเติบโตตามวันเวลา แซกไมสเตอร์เล่าถึงชีวิตนักออกแบบของเขาใน5 ประเด็นหลักๆ ดังต่อไปนี้<br />1. การออกแบบเพื่องานดนตรี</div><div>2. การออกแบบเพื่อสังคม </div><div>3. การออกแบบสำหรับองค์กร</div><div>4. การออกแบบให้ศิลปิน และ </div><div>5. ออกแบบอย่างนักประพันธ์<br /></div><div>ในช่วงก่อนปี ค.ศ. 2000 แซกไมสเตอร์ อิงค์ ทำงานออกแบบให้กับอุตสาหกรรมดนตรีเป็นหลัก<br />เขาเคยออกแบบปกอัลบั้มและโปสเตอร์ให้กับวงดนตรีชื่อดังระดับโลก</div><div>อย่างเดอะ โรลลิ่ง สโตนส์ โลว์ รีด หรือเดวิด เบิร์นมาแล้ว แต่ในช่วงใกล้สิ้นสหัสวรรษที่ผ่านมา </div><div>แซกไมสเตอร์หันมาให้ความสนใจกับการออกแบบเพื่อสังคม เขาเลือกที่จะหันหลังให้ธุรกิจ</div><div>และอุทิศเวลาหนึ่งปีเต็ม (ปี ค.ศ. 2000) ให้กับการทดลองด้านการออกแบบของตนเองและเพื่อนๆ<br />ตลอดหนึ่งปีนั้น แซกไมสเตอร์ทำงานออกแบบเพื่อสังคมหลายอย่าง<br />ไม่ว่าจะเป็นงานออกแบบโลโก้ใหม่ให้กับมิวสิคเซ็นเตอร์ในประเทศโปรตุเกส </div><div>งานโครงการรณรงค์ให้รัฐบาลสหรัฐแปรงบสนับสนุนจากกองทัพมาให้ภาคการศึกษาแทน </div><div>หรืองานออกแบบหนังสือเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน เป็นต้น<br />หลังจากปี ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา แซกไมสเตอร์กลับเข้าสู่โลกธุรกิจ และแซกไมสเตอร์ อิงค์ก็กลับสู่ความนิยมอีกครั้ง </div><div>พวกเขาทำงานให้กับลูกค้ามากมายหลายประเภท ผลงานใหม่ๆ </div><div>มีทั้งงานออกแบบสำหรับองค์กร งานโลโก้ งานหนังสือ และงานโฆษณา<br />ต่อมาไม่นาน แซกไมสเตอร์ก็มีโอกาสทำงานออกแบบให้กับศิลปินหลายๆ คน </div><div>เขาเผยกับผู้ฟังว่า อาจเป็นเพราะด้วยวัยวุฒิที่สูงขึ้น</div><div>บวกกับโอกาสที่ได้ไปพิพิธภัณฑ์และแกลเลอรี่บ่อยครั้ง เขาจึงตัดสินใจลองทำงานให้กับศิลปินดูบ้าง เพราะในขณะนั้น </div><div>เขาเองก็สนใจในโลกศิลปะอยู่ไม่น้อย ส่วนในหัวข้อออกแบบอย่างนักประพันธ์นั้น </div><div>แซกไมสเตอร์กล่าวว่าในช่วงหลังๆ นี้ เขาใช้ถ้อยคำและภาษาในงานออกแบบมากขึ้น </div><div>แซกไมสเตอร์จดบันทึกเรื่องราวเพื่อย้ำเตือนสิ่งที่คิดและอยากทำ<br />อยู่เสมอ ซึ่งข้อความในสมุดบันทึกเหล่านี้เองที่กลายมาเป็นผลงานออกแบบชิ้นโบว์แดงของเขาในเวลาต่อมา<br />เมืองปารีสเคยขอให้แซกไมสเตอร์ออกแบบอะไรก็ได้ลงบนบิลบอร์ดที่ร้างอยู่จำนวนหนึ่ง </div><div>โจทย์ข้อเดียวคือให้เป็นสิ่งที่มีความหมายต่อผู้คนที่สัญจรอยู่ในละแวกนั้น </div><div>แซกไมสเตอร์คัดเลือกข้อความจากสมุดบันทึกของเขาและลองนำเสนอมันด้วยวิธีการใหม่ </div><div>เขาใช้การถ่ายภาพนำเสนอถ้อยคำเหล่านั้นบนบิลบอร์ด ผลปรากฎว่าสาธารณะชนให้การตอบรับดีมาก </div><div>มีการทำซ้ำอีกหลายรอบในหลายๆ เมือง ประเทศสิงคโปร์ก็เคยทำงาน<br />ในลักษณะเดียวกันนี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมคุณค่าทางสังคมและกระตุ้นมุมมองใหม่ในชีวิตของชาวสิงคโปร์<br />ในช่วงท้ายของการบรรยาย แซกไมสเตอร์พูดถึงเทคนิคที่เขานำมาใช้ในงานออกแบบบ่อยครั้ง </div><div>ความน่าสนใจอยู่ที่ว่ามันเกี่ยวข้องกับทฤษฎีการรับสารด้วย<br />“กราฟฟิกดีไซน์นั้นต่างจากภาพยนตร์และงานเขียนอยู่มาก ผู้รับสาร<br />ของเราจะสนใจสิ่งตรงหน้าแค่เพียงไม่นาน เหมือนเวลามีคนยื่นนามบัตรให้คุณ </div><div>คุณจะมองผ่านมันเพียงแว้บเดียวเท่านั้น แล้วก็เก็บใส่กระเป๋า หรือถ้าเป็นหน้าเว็บไซต์ คุณก็อยู่กับมันแค่นาทีสองนาทีเอง”<br />“ภายในเวลาสั้นๆ ตรงนั้น เราต้องดึงความสนใจจากผู้รับสารให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นนามบัตร หนังสือ หรืออะไรก็ตาม </div><div>อาจจะออกแบบให้มันเคลื่อนไหวได้ มีรูปร่างหน้าตาที่ไม่ธรรมดา ทำยังไงก็ได้ให้ผู้คนใช้เวลาอยู่กับผลงานนานขึ้นกว่าปกติ </div><div>จริงๆ กลเม็ดเรียกความสนใจมันก็มี หลายอย่างนะ มุขตลกหรือการแกล้งให้ตกใจก็เป็นวิธีหนึ่ง </div><div>แต่สำหรับ ผมแล้ว ผมชอบให้คนมีส่วนร่วมในการรับชมผลงานของผมมากกว่า” แซกไมสเตอร์กล่าวปิดท้าย</div><div></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziHLQTD57I/AAAAAAAAABo/DAPx41Nmxig/s1600-h/pic_slide_b01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132000402811905970" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziHLQTD57I/AAAAAAAAABo/DAPx41Nmxig/s400/pic_slide_b01.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziIVgTD58I/AAAAAAAAABw/Cqmhi4qbOwA/s1600-h/pic_detail02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132001678417192898" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziIVgTD58I/AAAAAAAAABw/Cqmhi4qbOwA/s400/pic_detail02.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziIzATD59I/AAAAAAAAAB4/k43WKB7wSAk/s1600-h/s_05.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132002185223333842" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/RziIzATD59I/AAAAAAAAAB4/k43WKB7wSAk/s400/s_05.jpg" border="0" /></a></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17985829410867746-6077258557237560651?l=lumsome.blogspot.com' alt='' /></div>ลั่มซัมhttp://www.blogger.com/profile/06471128034958823552noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17985829410867746.post-63069630358691109822007-11-05T07:54:00.000-08:002007-11-05T07:54:27.875-08:00biography : STEFAN SAGMEISTER<a href="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry8y1NcDiGI/AAAAAAAAAAY/W6jxvHuFxm8/s1600-h/stefan-masthead02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129374390320072802" style="WIDTH: 398px; CURSOR: hand; HEIGHT: 177px" height="196" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry8y1NcDiGI/AAAAAAAAAAY/W6jxvHuFxm8/s320/stefan-masthead02.jpg" width="389" border="0" /></a><br /><span style="font-family:arial;font-size:85%;"></span><br /><br /><div><div><span style="font-family:arial;font-size:85%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#006600;">Thai Subtitle</span> </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">1962</span> เกิดที่ Bregenz, Austria ทางบ้านทำการค้าด้านแฟชั่น เขาเริ่มเข้าไปศึกษาในโรงเรียนประจำท้อง<br />ถิ่นที่เกี่ยวกับวิศวกรรม Dornbirn<br /><span style="font-size:130%;">1981</span> เขาได้ย้ายไปเรียนต่อด้าน graphic design ที่ university of applied arts in Vienna<br /><span style="font-size:130%;">1984</span> เขาได้ออกแบบของ Vienna’s Schauspielhaus theatre ซึ่งเขาได้ประสบความสำเร็จในการช่วย<br />เหลือ the Ronacher music hall จากการรื้อถอน<br /><span style="font-size:130%;">1985</span> จบการศึกษาปริญญาปีชั้น 1 และได้เงินรางวัลอีก 1,000$ จาก the City of Vienna<br /><span style="font-size:130%;">1987</span> เขาเริ่มต้นใช้ชีวิตที่ New York และได้ในทุนการศึษาของเขาเพื่อเข้าไปเรียนที่ Pratt Institute<br /><span style="font-size:130%;">1990</span> เขาได้กลับบ้านเกิดที่ Vienna อีกครั้งเพื่อรับใช้ชาติ เข้าได้เกณฑ์ทหารและได้ทำงานในเขตผู้ลี้ภัย<br />และได้ออกแบบโปสเตอร์สำหรับงานเทศกาล Nickelsdorf jazz<br /><span style="font-size:130%;">1991</span> ย้ายไปอยู่ที่ Hongkong เพื่อเข้าไปทำงานในบริษัทของ Leo Burnett<br /><span style="font-size:130%;">1992</span> มีคนมาโต้วิภาควิจารณ์งานประกวดโปสเตอร์ของเขาที่ชื่อว่า bum-bearing 4As</div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry82ONcDiHI/AAAAAAAAAAg/6Y_s51De8_A/s1600-h/Call_for_Entries_poster_for-4As-advertising-awards-Hong-Kong-1992.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129378118351685746" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 165px" height="254" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry82ONcDiHI/AAAAAAAAAAg/6Y_s51De8_A/s400/Call_for_Entries_poster_for-4As-advertising-awards-Hong-Kong-1992.jpg" width="171" border="0" /></a></p><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;">bum-bearing 4As</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">1993</span> เขาได้กลับไปที่ New York (via Sri Lanka)อีกครั้ง เพื่อทำงานกับ Tibor Kalman ที่บริษัทM&Co<br />หลังจากนั้นอีก6เดือนต่อมา Kalman ได้ปิดบริษัทM&Co ลงไป แต่ Sagmeister ก็เปิดสตูดิโอของ<br />ตัวเองขึ้นมา<br /><span style="font-size:130%;">1994</span> เขาได้คิด Identity ให้บริษัทลูกพี่ลูกน้องของเขาที่ชื่อ Martin’s jeans stores และได้เสนอชื่อเข้าชิง<br />ตำแหน่ง Grammy Award เพื่อใช้คลุม H. P. Zinker’s Mountains of Madness<br /><span style="font-size:130%;">1995</span> ร่วมมือกับ David Byrne ซึ่งได้ออกแบบปกอัลบั้มของ David Byrne (Afropea compilation<br />album)<br /><br /><span style="font-size:130%;">1996</span> เขาเริ่มงานแรกกับ Lou Reed วางแผนทำปกอัลบั้ม Set the Twilight Reeling นอกจากนั้นในปีนี้<br />เขาได้รับชื่อเสียงคู่กับงานโปสเตอร์ของ AIGA ที่มีชื่อว่า Fresh Dialogue talks </div><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry84KtcDiJI/AAAAAAAAAAw/QQ_BStw9Ndc/s1600-h/Poster+for+the+AIGAâs+Fresh+Dialogue+talks+in+New+York+1996.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129380257245399186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry84KtcDiJI/AAAAAAAAAAw/QQ_BStw9Ndc/s320/Poster+for+the+AIGA%E2%80%99s+Fresh+Dialogue+talks+in+New+York+1996.jpg" border="0" /></a></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;">Fresh Dialogue talks</span> </p><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry853dcDiMI/AAAAAAAAABI/Epho_OJIo4g/s1600-h/Poster_for_Lou+Reedâs_Set_the+Twilight_Reeling+1996.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129382125556172994" style="CURSOR: hand" height="226" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry853dcDiMI/AAAAAAAAABI/Epho_OJIo4g/s400/Poster_for_Lou+Reed%E2%80%99s_Set_the+Twilight_Reeling+1996.jpg" width="279" border="0" /></a></p><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;">Set the Twilight Reeling</span><br /></span></div><br /><div><br /></div><div><span style="font-size:130%;">1997</span> เขาก็ได้ออกแบบโปสเตอร์ของ AIGA ที่มีชื่อว่า Headless Chicken โดยทาง AIGA จะจัดงานขึ้น<br />ทุกๆ2ปี ที่ New Orleans และเขาได้ออกแบบกราฟฟิกสำหรับ David Byrne’s Feelings และ<br />Rolling Stones’ Bridges to Babylon </div><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry842tcDiKI/AAAAAAAAAA4/vfQ9BTE8zZU/s1600-h/Cover_of+David_Byrneâs+Feelings+album_1997.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129381013159643298" style="WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 186px" height="220" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry842tcDiKI/AAAAAAAAAA4/vfQ9BTE8zZU/s400/Cover_of+David_Byrne%E2%80%99s+Feelings+album_1997.jpg" width="253" border="0" /></a></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;">David Byrne’s Feelings</span></p><br /><div><br /></div><br /><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry85I9cDiLI/AAAAAAAAABA/JSak5kH-LHA/s1600-h/12.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129381326692255922" style="CURSOR: hand" height="202" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry85I9cDiLI/AAAAAAAAABA/JSak5kH-LHA/s400/12.jpg" width="215" border="0" /></a></div><br /><div align="center"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:130%;color:#009900;">Rolling Stones’ Bridges to Babylon</span><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><br /><div><br /></div><div><span style="font-size:130%;">1999</span> Sagmeister ได้เอามีดสลักข้อความทั่วตัวของเขา สำหรับบรรยายใน AIGA ที่ Cranbrook ใกล้กับ Detroit </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry86M9cDiNI/AAAAAAAAABQ/_GEajNODeQA/s1600-h/Poster+for+AIGA+lecture+in+Cranbrook_Michigan_1999.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129382494923360466" style="CURSOR: hand" height="161" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry86M9cDiNI/AAAAAAAAABQ/_GEajNODeQA/s400/Poster+for+AIGA+lecture+in+Cranbrook_Michigan_1999.jpg" width="254" border="0" /></a></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;">Poster for AIGA lecture in Cranbrook,Michigan</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;">2000</span> เขาได้หยุดทำงานในปีนี้ เพื่อวางแผนทำงานทดลองงานต่างๆ<br /><span style="font-size:130%;">2001</span> เขาก็ได้เปิดสตูดิโอของเขาอีกครั้ง เพื่อจัดพิมพ์หนังสือของเขา Sagmeister: Made You Look </p><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry86xNcDiOI/AAAAAAAAABY/lrit-XsWf7s/s1600-h/madeyoulook.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129383117693618402" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_cbM091hTgKU/Ry86xNcDiOI/AAAAAAAAABY/lrit-XsWf7s/s400/madeyoulook.gif" border="0" /></a></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;">Sagmeister: Made You Look</span><br /></p><span style="font-size:130%;"></span><p align="left"><span style="font-size:130%;">2003</span> เขาได้ออกแบบ Boxed Set ที่พูดในหัวเรื่อง Once in a Lifetime<br /><span style="font-size:130%;">2004</span> เขาได้ไปเป็นวิทยากรที่ Berlin และเขายังได้เผยความลับของ “Trying to look good limits my life” ซึ่งเป็นเรื่องราวในภาพต่างๆ</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17985829410867746-6306963035869110982?l=lumsome.blogspot.com' alt='' /></div>ลั่มซัมhttp://www.blogger.com/profile/06471128034958823552noreply@blogger.com0